روستای بحیری بوشهر؛ روستای ملی عبابافی ایران
روستای بحیری یکی از روستاهای گردشگری استان بوشهر است که با فضای بومی و حالوهوای متفاوت خود، میتواند مقصدی جذاب برای علاقهمندان به کشف جاذبههای کمترشناختهشده جنوب ایران باشد. سفر به این روستا فرصتی است تا از هیاهوی شهری فاصله بگیرید و با فرهنگ، سبک زندگی مردم محلی بیشتر آشنا شوید.
روستای بحیری کجاست؟
روستای بحیری در استان بوشهر، شهرستان دشتی و در نزدیکی جنوب شهر خورموج واقع شده است. فاصله این روستا تا مرکز شهرستان حدود ۴ کیلومتر میباشد. در اطراف روستای بحیری چندین روستا وجود دارد که میتوان به زائرعباسی، محمدآباد، ملگل، ملگاودان و منقل اشاره کرد.
| فاصله تهران تا روستای بحیری | حدود ۱۱۰۰ کیلومتر (حدود ۱۲ تا ۱۳ ساعت رانندگی) |
| فاصله بوشهر تا روستای بحیری | حدود ۸۰ کیلومتر (حدود ۱ ساعت و ۱۵ دقیقه رانندگی) |
| فاصله برازجان تا روستای بحیری | حدود ۸۵ کیلومتر (حدود ۱ ساعت و ۲۰ دقیقه رانندگی) |
| فاصله اهرم تا روستای بحیری | حدود ۴۵ کیلومتر (حدود ۴۵ دقیقه رانندگی) |
| فاصله خورموج تا روستای بحیری | حدود ۸ کیلومتر (حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه رانندگی) |
مسیر دسترسی به روستای بحیری
مبدا شهر خورموج ← حرکت در مسیر جادهای منتهی به بخش جنوبی شهر ← روستای بحیری
موقعیت روستای بحیری روی نقشه
برای مشاهده مسیرهای دسترسی روی دکمه مسیریابی با گوگل مپ کلیک نمایید. سپس در صفحه بازشده در باکس مبدا، شهر خود را بنویسید و در باکس مقصد نیز به صورت پیشفرض نام روستا نوشتهشدهاست. حالا میتوانید مسیرهای دسترسی به روستای موردنظر را مشاهده نمایید.
بهترین زمان بازدید از روستای بحیری
باتوجه به قرارگیری بحیری در اقلیم گرم منطقه می توان بهترین زمان بازدید را ماه های خنک سال، از اواخر پاییز تا اوایل بهار در نظر گرفت. در این زمان، گرمای شدید جنوب کشور کاهش پیدا میکند و هوای بحیری برای گشتوگذار و بازدید از جاذبههای اطراف شرایط مطلوبتری دارد.
تاریخچه روستای بحیری
درباره تاریخ دقیق شکلگیری روستای بحیری اسناد تاریخی محدودی وجود دارد، اما حضور خاندانها و شخصیتهای فرهنگی و مذهبی در این منطقه، از پیشینه اجتماعی قابلتوجه آن حکایت دارد.
یکی از چهرههای شناختهشده، سید محمدطاهر شهریاری معروف به شفیق شهریاری است؛ شاعر و فرهنگی دشتی که در سال ۱۲۶۷ خورشیدی در این روستا متولد شد و بعدها در بوشهر به تدریس ادبیات فارسی، عربی و ریاضیات پرداخت. نادر مهدوی از چهرههای شناختهشده دوران دفاع مقدس در جبهه دریایی خلیج فارس میباشد، که در روستای نوکار از توابع دهستان بحیری متولد شد و خانواده او بعدها در روستای بحیری سکونت کردند. این پیشینه باعث شده است که بحیری در سالهای اخیر با عنوان دهکده گردشگری دفاع مقدس شناخته شود.
درباره وجه تسمیه «بحیری» روایتهایی محلی وجود دارد که این نام را دارای ریشه عربی و مرتبط با مفاهیمی مانند آبگیر یا محل تجمع آب میدانند؛ اما برای این دیدگاه سند تاریخی معتبری وجود ندارد.
جاهای دیدنی روستای بحیری
-
کارگاه های عبا بافی سنتی
این هنر در روستای بحیری با استفاده از دارهای سنتی انجام میشود. گردشگران در صورت فراهم بودن امکان بازدید از کارگاهها میتوانند با شیوه سنتی بافت عبا و بخشی از مراحل تولید این دستبافته محلی آشنا شوند. این هنر بخشی از میراث فرهنگی و اقتصادی روستا محسوب میشود و در سالهای اخیر تلاشهایی برای حفظ و توسعه آن صورت گرفته است. عبای تولیدشده در بحیری در جشنواره صنایعدستی کشور مورد توجه قرار گرفته است؛ در سال ۱۳۹۸، پارچه عبای تولیدشده در کارگاه عبابافی این روستا در چهارمین جشنواره صنایعدستی فجر در میان آثار برگزیده قرار گرفت و در موزه ملی تهران به نمایش درآمد.
عکس از: فارس نیوز
-
گلزار شهدای روستا
برنامههای مناسبتی و آیینهای مذهبی – فرهنگی در این محدوده برگزار میشود. برای گردشگرانی که به گردشگری دفاع مقدس و گردشگری فرهنگی علاقه دارند، بازدید از این بخش از روستا میتواند فرصتی برای آشنایی با بخشی از تاریخ معاصر منطقه دشتی و یادمان شهدای آن باشد.
جاذبههای گردشگری نزدیک به روستای بحیری
-
قلعه خورموج
قلعه محمدخان دشتی که در فاصله حدود ۷ کیلومتری شهر خورموج قرار دارد یکی از شناختهشدهترین آثار تاریخی نزدیک به بحیری است. این بنا در دوره قاجار ساخته شده و در گذشته مجموعهای شامل چهار حصار، چهار برج، اندرونی، عمارت مرکزی، قراولخانه و اصطبل بوده است. امروزه تنها یکی از برجهای قلعه باقی مانده و در فهرست آثار ملی ایران با شماره ۳۰۳۲ به ثبت رسیده است.
-
عمارت شیرینه
این عمارت تاریخی در تنگ و منطقه گردشگری شیرینه، در دامنه کوه بیرمی و حدود ۵ کیلومتری شرق خورموج قرار دارد. عمارت شیرینه متعلق به دوره قاجار است و ساخت آن به محمدخان دشتی نسبت داده شدهاست. این بنای تاریخی در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیدهاست. قرار گرفتن این عمارت در یک منطقه کوهستانی، باعثشده بازدید از آن تنها به دیدن یک بنای تاریخی محدود نشود و چشمانداز طبیعی اطراف هم بخشی از تجربه سفر باشد.
-
آتشکده مند
نیایشگاه صخرهای یا آتشکده مند در ارتفاعات کوه مند و در نزدیکی روستای زائرعباسی قرار گرفته و بقایای معماری و حجاریهای دستکند آن در دل صخره دیدهمیشود. این بنای تاریخی در حدود ۳۰ کیلومتری خورموج واقع شدهاست.
-
کلات مند
در دامنه کوه مند، و در حدود ۳۰ کیلومتری خورموج و جنوب روستای حیدری قرار دارد. این اثر شامل فضاهای حجاریشده در دل صخره است و معماری آن با آیینها و ساختارهای مذهبی – تاریخی منطقه مورد توجه قرار گرفتهاست.
اقامتگاه بومگردی و رستوران در روستای بحیری
اقامت در روستای بحیری
درحالحاضر اقامتگاه بومگردی، هتل یا خانهمسافر رسمی و ثبتشدهای در داخل روستای بحیری معرفی وجود ندارد. بنابراین اگر قصد اقامت در این منطقه را دارید ، بهتر است اقامتگاههای شهرها و مناطق اطراف بحیری را از قبل بررسی و رزرو کنید.
| اقامتگاه بومگردی نگارستان - خورموج | ۳ سوئیت ۴۰ متری کف خواب، ظرفیت پذیرش ۳۰ مسافر ، دارای حمام و سرویس بهداشتی اختصاصی، امکان سفارش وعده های غذایی با هماهنگی قبلی، اینترنت رایگان، پارکینگ اختصاصی، راهنمای محلی، سیستم گرمایش و سرمایش اسپیلت |
| هتل سنتی قلعه محمدخان دشتی - خورموج | ۴ اتاق سنتی با ظرفیت پذیرش ۲۰ مسافر، تخت خواب و سرویس کف خواب، سرویس بهداشتی مشترک، دو حمام، سیستم سرمایش کولرگازی، اینترنت، راهنمای گردشگر، خچال، کمد دیواری، میز و صندلی و دراور ، رستوران در کنار هتل، برگزاری تورهای محلی |
رستوران
در روستای بحیری رستوران یا غذاخوری محلی وجود ندارد؛ بنابراین گردشگران برای صرف وعده های غذایی باید به شهر خورموج و مناطق اطراف مراجعه کنند. برای نمونه می توان به رستوران خلیج فارس، صبحانهخوری و کبابی کُملور، جوجه کباب زیتون و رستوران بیرونبر دکتر کباب اشاره کرد.
سوغات و غذای محلی روستای بحیری
سوغات
اگر به دنبال خرید سوغات از روستای بحیری هستید، بدون تردید بهترین انتخاب، عبای دستبافت بحیری است. استفاده از پشم شتر و مهارت بافندگان محلی، این دستبافته را به یکی از شاخصترین محصولات صنایعدستی منطقه تبدیل کرده است. از دیگر سوغات و صنایعدستی رایج در منطقه میتوان به گبه، گلیم، قالی، عبا، سبد و محصولات حصیری اشاره کرد.
غذای محلی
از غذاهای سنتی این منطقه میتوان به قلیه ماهی، پلو ماهی، لخلخ یا دمپخت ماهی و ماهی تنوری اشاره کرد. در کنار غذاهای دریایی، خوراکهایی مانند قلیه تخممرغ، دوپیازه جگر، سمبوسه، پکورا، فلافل و دال عدس نیز در سفرههای محلی جنوب دیدهمیشوند.
شیرینیهای سنتی بخش دیگری از فرهنگ غذایی جنوب ایران را تشکیل میدهند. رنگینک و انواع حلوا از خوراکیهای شیرین و محبوب این منطقه هستند که با استفاده از موادی مانند خرما، آرد، برنج و شکر تهیه میشوند.
